Alles is er al. Iedereen heeft in essentie alle persoonlijkheidseigenschappen in zich. Ik geloof bijvoorbeeld dat iedereen liefdevol is én in staat is om te moorden. Wellicht heeft het één zelfs te maken met het ander (ik denk aan crime of passion). Bij de meest flexibelen onder ons is iets van koppigheid te vinden (al is het maar in hun flexibiliteit) en iedere botte beer heeft een gevoelig deel in zich. Jung sprak in de vorige eeuw al over heelheid in elk mens. Toch wordt de ene eigenschap makkelijker aangeraakt dan de ander. Doordat u tijdens uw jeugd te maken heeft gehad met een opvoeding waarin bepaalde normen en waarden centraal stonden, heeft u geleerd om met sommige eigenschappen veelvuldig te verbinden en om andere stelselmatig te ontkennen. Net zo lang totdat u wellicht het bestaan van sommige niet meer erkent. Stelt u zich eens voor dat u door een korenveld loopt. U trapt wat halmen plat terwijl u zich een pad baant door het veld. Zo ontstaat er een nieuw pad. Wanneer dit niet vaker belopen wordt, richten de halmen zich weer op en verdwijnt het pad uit het gezichtsveld. Om eigenschappen te ontwikkelen, dienen we als eerste te (h)erkennen dat we deze eigenschap in essentie al bezitten. Hij is alleen onzichtbaar geworden.

Coaching ontwikkelt verbinding. Vanuit de coach is verbinding een noodzakelijk goed: verbinding met onszelf, verbinding met de ander en verbinding vanuit de interactie. Het eerste helpt u om uw eigen projecties te onderscheiden van het effect dat de ander op u heeft (wat is van mij en wat van de ander?), het tweede om te confronteren vanuit aansluiting en het laatste om de patronen die zich tijdens de coaching voor doen te herkennen en te benoemen. Een coach is tijdens een gesprek steeds aan het registreren en ervaren wat er op die verschillende vlakken gebeurt.

Ook voor de gecoachte gaat het over verbinden. Verbinden met de coach, zodat hij zich open durft te stellen voor confrontatie om vervolgens in beweging te komen. Maar vooral over verbinden met zichzelf. Soms is er wat hulp van buitenaf nodig om de innerlijke verbinding te herstellen. Een gecoachte heeft het antwoord al in zich, maar kan er zelf niet bij. De verbinding is ergens verbroken en dient hersteld te worden om het antwoord te kunnen vinden. Dit vraagt om het lef te hebben naar die gebieden in onszelf te gaan waar we liever niet willen zijn. Ook al weten we niet eens waarom weer liever niet zijn. Door te verbinden met dat stuk wordt het mogelijk om contact in onszelf te herstellen en op die manier resultaten te behalen en zingeving te ervaren. Hoe meer delen je van jezelf erkent, hoe meer zingeving je ervaart.

Alles is er immers al.

Tijdschrift voor Coaching december nr. 4 2009

Download het originele artikel hier.